O nas - Towarzystwo Przyjaciół Dzieci

O nas

Opublikowano: 29.12.2009

Nasza Ekipa  TPD Krosno



Marian Duda
Prezes


Ewa Patla
Dyrektor

 

Dorota Szmidt
Księgowy

Wacław Lorenc
Pracownik

 

Statut TPD

 


Krzyż Zasługi dla Działaczki TPD Krosno.

W dniach 12 – 13 czerwca 2015 roku w Warszawie odbył się XVII Krajowy Zjazd Delegatów Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.

Z przyjemnością informujemy, że Nasza Koleżanka Ewa Patla, sekretarz Oddziału Okręgowego TPD w Krośnie, otrzymała, nadany przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, Brązowy Krzyż Zasługi,  w uznaniu dorobku w działalności społecznej na rzecz dzieci i wsparcia rodzin.

Gratulujemy !!!

 

 


Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Oddział Okręgowy w Krośnie

38-400 Krosno, ul.Wojska Polskiego 41

mail: tpdkrosno@op.pl

www.tpdkrosno.pl

https://www.facebook.com/tpdkrosno

Konto bankowe: Bank Millennium S.A. nr. 89 1160 2202 0000 0001 2299 3262

NIP 684 10 27 526     Regon  180294252   KRS: 0000296359


 


Skład Zarządu Oddziału Okręgowego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Krośnie

powołanego na mocy uchwały nr 1 na IV Okręgowym Zebraniu Delegatów

Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w dniu 13.03.2015r.

 

Nr Nazwisko i imię Stanowisko
1 Duda Marian Prezes
2 Sobczyk Józef V-ce Prezes
3 Bliżycki Marek V-ce Prezes
4 Zygarowicz Agnieszka Skarbnik
5 Patla Ewa Sekretarz
6 Bliżycka Alicja Członek Zarządu
7 Korczykowski Wiesław Członek Zarządu
8 Litwin Józef Członek Zarządu
9 Longawa Kazimierz Członek Zarządu
10 Lula Andrzej Członek Zarządu
11 Biernacki Józef
Członek Zarządu
12 Połojko Halina Członek Zarządu
13 Sopata Anna Członek Zarządu
14 Wilk Bogusława Członek Zarządu
15 Wacławik Karolina
Członek Zarządu

Okręgowa Komisja Rewizyjna:

1 Bieda Anna Przewodnicząca
2 Muller Zofia Członek
3

 

Historia TPD

Towarzystwo pomaga rodzicom, władzom samorządowym i państwowym w wypełnianiu ich obowiązków wobec dzieci. Posiada w tej działalności liczący się dorobek. Wypracowywany on był przez Robotnicze Towarzystwo Przyjaciół Dzieci (od 1919), Chłopskie Towarzystwo Przyjaciół Dzieci (od 1949) i po ich zjednoczeniu przez TPD (od 1949). Towarzystwo należy więc do stowarzyszeń o długim stażu w Polsce. Analizując wszakże historię powstania Towarzystwa zjednoczonego, należy zarazem zauważyć, że jest to również okres narastających związków z rządzącym w Polsce reżimem – po podobnym zjednoczeniu partii – zależnej od Sowietów komunistycznej PZPR. W tych latach, jak i w następnych „epokach PRLu” Towarzystwo jest elementem wpływu na młodzież i pedagogię ze strony obowiązującego systemu.

Towarzystwo zarazem prezentowało się w powyższym kontekście – i do dziś przedstawia się jako orędownik wszechstronnego rozwoju dzieci, wychowania ich na ludzi wrażliwych na krzywdę i niesprawiedliwość społeczną, uspołecznionych, gospodarnych, pracowitych, tolerancyjnych, dobrze przygotowanych do życia w rodzinie i demokratycznym społeczeństwie.

Swoje dotychczasowe osiągnięcia Towarzystwo zawdzięcza przede wszystkim swym członkom, działaczom (w tym wysokiej klasy specjalistom), osobom bez reszty oddanym sprawom dzieci, których łączył, inspirował i mobilizował wspólny cel – dobro dzieci. Poza tym także temu, że to co robiło, odpowiadało zawsze najżywotniejszym potrzebom dzieci.

Towarzystwo na swój znaczący współudział w rozwoju rzecznictwa spraw i praw dziecka, w budzeniu powszechnej wrażliwości na jego zagrożenia, krzywdy i potrzeby. Hasło Towarzystwa „Wszystkie dzieci są nasze„, spopularyzowane z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka (Święta Dziecka), którego było przez wiele lat głównym inicjatorem i organizatorem, już na trwałe zagościło w społecznej świadomości. Korzystają na tym dzieci.

W ciągu minionych dziesięcioleci Towarzystwo m.in. organizowało i prowadziło:

  • domy dziecka dla dzieci osieroconych i zagrożonych sieroctwem społecznym (bezpośrednio po latach niewoli i dwóch wojnach światowych);
  • wakacyjny wypoczynek dla dzieci (półkolonie, kolonie, obozy, biwaki, małe formy wczasów w miejscu zamieszkania, dziecińce wiejskie dla „maluchów” w okresach pilnych prac polowych, ośrodki wycieczkowe dla dzieci ze wsi w atrakcyjnych pod względem turystycznym miastach);
  • dla małych dzieci: kuchnie mleczne, punkty opieki nad matką i dzieckiem na wsi, środowiskowe punkty opieki, żłobki, przedszkola społeczne;
  • placówki ważne dla zdrowia dzieci: prewentoria, sanatoria, punkty sanitarne na wsi, poradnie higieniczno-wychowawcze, Przychodnię Przeciwgruźliczą dla Dzieci i Młodzieży w Łodzi;
  • dla dzieci w wieku szkolnym: szkoły świeckie, „zielone klasy”, bursy, internaty, świetlice dworcowe, domy wczasów dziecięcych;
  • placówki i formy działalności służące organizacji czasu wolnego dzieci i młodzieży np.: świetlice, samorządy dziecięco-młodzieżowe, środowiskowe ogniska wychowawcze (w tym socjoterapeutyczne i integracyjne) – ratujące dzieciom rodzinę naturalną, zapewniającą im powodzenie w nauce i w życiu; place zabaw, ogródki jordanowskie, wypożyczalnie sprzętu sportowego, turystycznego, biblioteki (w tym ruchome), amatorskie i profesjonalne teatry kukiełkowe;
  • dożywianie dzieci, walkę o wprowadzenie posiłku dla wszystkich dzieci w placówkach edukacyjnych, pomoc materialną dzieciom z rodzin najuboższych, oświatę zdrowotną wśród dzieci, młodzieży oraz ich rodziców i wychowawców, zajęcia z zakresu kultury fizycznej, sportu i turystyki;
  • działalność służącą przeciwdziałaniu wypadkowości dzieci w ruchu drogowym;
  • działalność w zakresie podnoszenia poziomu kultury pedagogicznej rodziców i społeczeństwa.

Towarzystwo podejmowało się też nowatorskich form działalności. Można do nich m.in. zaliczyć:

  • Ogniska przedszkolne. Placówki te (organizowane głównie na wsi) wyrównywały braki w rozwoju i wychowaniu dzieci, przygotowywały je do szkoły, dawały im szansę powodzenia w nauce. Z czasem przejęła je Oświata. Stały się inspiracją dla systemowego przygotowywania wszystkich sześciolatków do szkoły;
  • Zainicjowanie i rozwijanie – w sposób profesjonalny i kompleksowy – rodzinnych form opieki i wychowania dla dzieci osieroconych: rodzin adopcyjnych, zastępczych (okresowych – na czas uregulowania sytuacji prawnej dziecka, spokrewnionych, obcych i terapeutycznych – dla dzieci przewlekle chorych i niepełnosprawnych) oraz rodzinnych domów dziecka.
  • Stworzenie koncepcji i zorganizowanie, dla realizacji tego zadania, sieci specjalistycznych placówek: ośrodków adopcyjno-opiekuńczych TPD oraz Krajowego Ośrodka Adopcyjno-Opiekuńczego (m.in. dla wspierania działalności Ośrodków terenowych oraz organizacji adopcji zagranicznych dla dzieci, które nie mają szans na pozyskanie rodziny przybranej w kraju ze względu na stan swego zdrowia lub kalectwa) wraz z Bankiem Informacji o Dzieciach Zakwalifikowanych do Rodzin Przybranych. Aktualnie część Ośrodków adopcyjno-opiekuńczych TPD przejęły władze publiczne i je nadal prowadzą (wraz z Bankiem). Ośrodki są obecnie prowadzone także przez inne stowarzyszenia i instytucje. Z inicjatywy Towarzystwa (kół i Komitetu ZG TPD im. K. Jeżewskiego) zorganizowano w Polsce pierwsze „Wioski Dziecięce”.
  • Wypracowanie koncepcji kolonii zdrowotnych (w tym także integracyjnych) dla dzieci przewlekle chorych i niepełnosprawnych. Przez wiele lat Towarzystwo spełniało wiodącą rolę w ich organizacji i upowszechnianiu na terenie kraju. Aktualnie są już prowadzone przez wielu innych organizatorów.
  • Wypracowanie całościowej koncepcji opieki i wychowania dzieci w środowisku zamieszkania, która obejmuje: integrację poczynań w zakresie zdrowia i wychowania dzieci od najwcześniejszego okresu ich życia poczynając (niemowlęcego), stworzenie dzieciom odpowiednich warunków dla edukacji i pożytecznego spędzania czasu wolnego, wspierania rodziny w spełnianiu jej funkcji opiekuńczo-wychowawczych, organizację życia społecznego dzieci, młodzieży i dorosłych sprzyjającą budowie w miejscu zamieszkania przyjaznego dzieciom społecznego środowiska wychowawczego, w którym funkcjonuje współodpowiedzialność mieszkańców za dzieci swej wsi, a w mieście swego podwórka lub osiedla.
  • Zapoczątkowanie społecznej samopomocowej działalności na rzecz dzieci przewlekle chorych i niepełnosprawnych. Towarzystwo stworzyło dla rodziców tych dzieci warunki do twórczej, nieskrępowanej społecznej działalności. Początek tym społecznym ruchom TPD dali rodzice dzieci upośledzonych umysłowo (1963 r.). W oparciu o ich doświadczenia zaczęły rozwijać się ruchy społeczne rodziców posiadających dzieci przewlekle chore i o innych niepełnosprawnościach (m.in.: z cukrzycą, niepełnosprawne ruchowo, wymagające diety bezglutenowej, z chorobami nowotworowymi, wrodzonymi wadami serca, padaczką, z wrodzoną łamliwością kości, z rozszczepem wargi i podniebienia).

Towarzystwo posiada na terenie kraju rozbudowaną strukturę organizacyjną. Aktualnie w 3 tys. kół zrzesza 150 tys. członków. Ma swoje oddziały na szczeblach gminnych, miejskich, powiatowych i wojewódzkich. Ogniwa Towarzystwa są ośrodkami inicjatyw społecznych służących dzieciom, a równocześnie swą samorządną i samopomocową działalnością wnoszą twórczy wkład w budowę społeczeństwa obywatelskiego, demokratycznego w Polsce.


90 lat TPD Krosno


Towarzystwo Przyjaciół Dzieci jest ogólnopolskim pozarządowym stowarzyszeniem pożytku publicznego zrzeszającym osoby działające na rzecz i dla dobra dzieci i młodzieży.

Działamy od 1919  roku

Staramy się dotrzeć do wszystkich dzieci, młodzieży i rodzin oferując im pomoc, życzliwość i wsparcie, a także interesujące i rozwijające formy spędzania wolnego czasu.

W Oddziale działają koła specjalistyczne skupiające  dzieci chore na cukrzycę, niepełnosprawne  ruchowo  oraz  z  upośledzeniem  umysłowym

Organizujemy:

turnusy rehabilitacyjne ogólnousprawniające z programem rekreacyjno – wypoczynkowym  dla  osób:

  • z dysfunkcją narządu ruchu, w tym osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich
  • z upośledzeniem umysłowym
  • z choroba psychiczną
  • z epilepsją
  • ze schorzeniami układu krążenia
  • ze schorzeniami neurologicznymi
  • ze schorzeniami układu oddechowego

- placówki wypoczynkowe letnie i zimowe z programem specjalistycznym:

  • kolonie językowe
  • obozy sportowe
  • zdrowotne
  • wypoczynkowe  w kraju i  za granicą
  • profilaktyczne

- wycieczki integracyjne

- zielone szkoły

- półkolonie letnie i zimowe

- konkursy artystyczne,  ekologiczne,  sportowe.


Sylwetka Henryka Jordana

 

W przypadającym w 2014 roku Jubileuszu 95 Towarzystwa Przyjaciół Dzieci będziemy przypominać postać dr. Henryka Jordana, lekarza, profesora, wychowawcy, społecznika, twórcy ogrodów sportowo -rekreacyjnych dla dzieci.

W przyszłym roku przypada także 40 lecie ustanowienia przez TPD Medalu im Henryka Jordana.

Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją przypominającą tę wybitną postać.

Henryk-Jordan prezentacja

Henryk-Jordan prezentacja



 

12.12.2013r.

Towarzystwo Przyjaciół Dzieci Oddział Powiatowy w Lesku obchodzi Jubileusz 10 – lecia.


Towarzystwo Przyjaciół Dzieci obchodzi Jubileusz 10 – lecia.

Rozmowa z panią Anią Sopatą.

Proszę powiedzieć, jak doszło do powstania Oddziału w Lesku.

Sopata:- W 2003 roku przybył do Leska ówczesny prezes TPD Oddziału Okręgowego w Krośnie śp. Jan Trzemżalski. Na spotkaniu w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym w Lesku zachęcał wszystkich do tworzenia kół i oddziałów TPD na terenie gmin i powiatów. Człowiek ten wywarł na mnie ogromne wrażenie. Jego wrażliwość i dobre serce widoczne były „jak na dłoni”. Dostrzec można było u niego dobroduszność, miłość i szacunek do drugiego człowieka. Po jego wizycie w Lesku postanowiłam założyć w gimnazjum Szkolne Koło Przyjaciół Dzieci, które jest aktualne do dzisiaj, choć pod zmienioną nazwą.

Dlaczego nazwa uległa zmianie?

Nasze stowarzyszenie jest Oddziałem Powiatowym, a zmiana nazwy nastąpiła dlatego, że oddział obejmuje swoimi działaniami nie tylko uczniów gimnazjum, ale również dzieci z terenu powiatu leskiego.

W jaki sposób Towarzystwo pomaga dzieciom?

Każdego roku dzieci wyjeżdżają na kolonie letnie nad morze. Wyjazd ten jest w połowie finansowany przez Towarzystwo, a w połowie przez rodziców. Ponadto niesiemy pomoc rzeczową dla dzieci w postaci odzieży, butów bądź przyborów szkolnych.

Czy spotyka się Pani z aprobatą i przychylnością ze strony społeczeństwa?

Tak. Nasza działalność opiera się na zasadzie dobrowolności i społecznym zaangażowaniu. Dlatego tym bardziej jestem wdzięczna wszystkim za pracę na rzecz dzieci, zapał, wielką wrażliwość i dobre serce. Zarówno działacze TPD, jak i darczyńcy oraz sponsorzy z własnej woli niosą pomoc dzieciom pokrzywdzonym przez los. To wielka sprawa. Należy o tym często mówić publicznie i doceniać każdy dobry gest drugiego człowieka.

Jakie plany związane z działalnością TPD ma Pani na przyszłość?

Jak co roku Towarzystwo chce zorganizować Charytatywny Bal Walentynkowy. Zapraszamy serdecznie na tę imprezę w lutym. Ponadto planuję zorganizowanie imprezy plenerowej w maju, ale na razie nie chcę zdradzać szczegółów. Cały rok prowadzimy też działania mające na celu pozyskiwanie środków finansowych, ale nie jest to łatwe zadanie. Kryzys odczuwają nie tylko rodziny, ale również coraz częściej firmy i instytucje.

Dziękuję za rozmowę. Życzę pomyślności w działaniach na rzecz dzieci.

Dziękuję bardzo.